O
mnie
Drzewo Genealogiczne
Drzewo
genealogiczne Kwiecińskich
Fotoalbum
Newsy
Forum
Historia Lezajska Kawalerowie
Orderu Virtuti Militari
Leżajsk-moje
miasto
Powrót
Kwieciński Karol [* 3. 11. 1891 w Leżajsku † 9. 09. 1959 r. pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Leżajsku]
Syn Antoniego i Wiktorii Ordyczyńskiej. Ukończył VI klasową szkołę powszechną w Leżajsku w 1904 r. Od 15 roku życia wyjeżdża z ojcem Antonim na roboty murarskie do Lwowa.
W 1913 roku zostaje
powołany do służby w wojsku austryjackim, do 10 dywizji artylerii konnej, z
którą w 1914 r. wyjeżdża na front rosyjski. Dnia 2.6.1916 r. dostaje się do
niewoli rosyjskiej, w której przebywa 22 miesiące. W marcu 1918 r. ucieka i po
powrocie zostaje wysłany na front włoski. Tam po 24 godzinnym pobycie przechodzi
na stronę włoską. W armii austryjackiej otrzymuje Tapferkeitsmedaille, czyli
medal za odwagę II kl. srebrny i medal III kl brązowy. We Włoszech wstępuje
4.11.1918r jako ochotnik do Armii Polskiej w Weronie. W lutym 1919 r.
przydzielono go do 3 pułku artylerii polnej w La Mandria di Chivasso, a w marcu
1919 r. razem z jednostką zostaje przeniesiony do Francji, gdzie otrzymują
niebieskie mundury francuski (stąd błękitna armia Hallera), konie, kompletne
uzbrojenie itp. Stamtąd w maju 1919 r. wyruszają koleją, w zaplombowanych
wagonach do Pomiechówka w Polsce. W lipcu 1919 wyruszają na front wołyński. W
styczniu 1920 r. zostaje rozwiązany 3 pułk artylerii polowej, jego żołnierze
wchodzą w skład 12 pułku Artylerii Kresowej. Karol Kwieciński otrzymuje
przydział do 2 baterii. 17 lutego 1920 roku na pozycji koło wsi Żyłki, nie
zważając na padające granaty bolszewickie, prowadził ogień na przeciwnika,
zmuszając baterię wroga do wycofania się. Za czyn ten plutonowy Kwieciński
odznaczony został Virtuti Militari V klasy nr 924”.W marcu rozpoczynają marsz na
Derażkę, Żmirynkę ....Kryżopol, skąd następuje odwrót aż pod Lwów, w celu jego
obrony. Po paru dniach z powrotem ruszają na Ukrainę, pod Derażnię. Działania
wojenne 12 pułku artylerii polowej skończyły się 15.11.1920 r. Dywizjony po
zawieszeniu broni wróciły w okolice Tarnopola. Karol w styczniu 1921 r. zostaje
zwolniony ze służby wojskowej w stopniu ogniomistrza.
Po powrocie do Leżajska obejmuje po swoim ojcu Antonim posadę kościelnego w kościele farnym.
2 lipca 1922 r. bierze w Leżajsku ślub z Marią Kazimierą Krukiewicz, z którą mieli siedmioro dzieci. Posadę kościelnego dzielił ze swoim bratem Stanisławem. W 1937 r. zostaje w Leżajsku listonoszem, po uprzedniej interwencji Biura Kapituły Orderu VM. Podczas wojny dalej piastuje stanowisko listonosza. Współpracuje z AK niszcząc donosy do Gestapo. W jego domu na ulicy Wałowej odbywają się wykłady podchorążówki. Będąc na liście do aresztowania podczas pacyfikacji, ratuje się dzięki znajomemu Niemcowi. Po wyzwoleniu dalej współpracuje z podziemiem. Dzięki niemu nie udaje się donos na Wołyniaka a konfidentka wpada w zasadzkę.
Zmarł
w Sarzynie Osiedlu 9 września
1959 r., pochowany w Leżajsku.
Jego synowie również zasłużeni dla Polski:
Eugeniusz Kwieciński ur. 8.8.1924 r. w Leżajsku ps. Żyrafa. Żołnierz AK.
Aresztowany 10 lipca 1944 r. na drodze z Brzózy Królewskiej, razem z Tadeuszem
Podgórskim i Zbigniewem Brandtem, przez Karla Niesse. Wysłany do Oranienburga –
Sachsenhausen, otrzymuje nr obozowy 88081. Po wyzwoleniu nie wraca do Polski.
Wyjeżdża do Australii Umiera na obczyźnie w 1994 r.
Marian Kwieciński ur. 31.1.1940 w Leżajsku. Pracował na kolei. Ożenił się w
Lubaniu Śl. W 1980 zakładał NSZZ Solidarność wśród kolejarzy. Wybrany do
Komisji Krajowej Solidarności. Wstanie wojennym internowany. Przewodniczący Rady
Miasta Lubania. Zmarł w 2005 r.
Źródło: Biogram opracował Eugeniusz Kwieciński >>> Forum Historia Lezajska
Drzewo genealogiczne Kwiecińskich
Zobacz drzewo genealogiczne:
Napisz, prześlij na adres:
Strona utworzona 2010-03-31
Ostatnia aktualizacja: 10-03-31