|
W 1922 roku ukończyła Seminarium Nauczycielskie w Łańcucie. W szkolnictwie w Kuryłówce i Brzyskiej Woli pracowała przez 4 lata do 1926 roku. Kiedy wybuchła II Wojna Światowa mieszkał z rodziną na leśniczówce w Brzyskiej Woli. Kiedy w sierpniu 1939 roku mąż Stanisław został zmobilizowany i brał udział w działaniach wojennych, w tym czasie została sama z czworgiem dzieci i starym ojcem. W czasie tragicznych dni wrześniowych dawała schronienie rozbitkom wojsk polskich. Kwaterował w jej domu Sztab 21 Dywizji Piechoty Górskiej dowodzonej przez gen. bryg. Józefa Kustronia. Kiedy mąż wrócił z wojny, okupant niemiecki wysiedlił ich z leśnictwa w Brzyskiej Woli, musieli szukać schronienia wśród miejscowej ludności, mieszkając w stodole z całą rodziną, a następnie w jednej izbie kątem u gajowego. Mąż należał do organizacji podziemnej Związku Walki Zbrojnej. W 1942 roku przenieśli się do Olchowic pow. Sanok, gdzie mąż przyjął pracę leśniczego. Za udzielanie pomocy jeńcom radzieckim, uciekającym z obozu w Olchowcach została wraz z mężem aresztowana 22 marca 1943 r przez gestapo. Wywieziono ich do obozu w Pustkowiu k/ Dębicy, ską zostali przetransportowani do obozów. Helenę do Ravensbriick, a następnie do Magdeburga do pracy w fabryce amunicjo. Męża umieszczono w obozie koncentracyjnym Oranienburg, potem w Belzen-Bergien, gdzie zginął. Po powrocie z obozu w 1944 r uciekła przed działaniem band UPA i osiedliła się wraz z dziećmi w Leżajsku. Za udział w walce z okupantem została po wojnie odznaczona medalem "Zwycięstwa i Wolności" oraz odznaką "Grunwald". Pracowała jako pedagod w Kuryłówce od 1948 r, jako wychowawca i kierownik Internatu w Leżajsku od 1956 do 1960 r, potem w Internacie przy Technikum Chemicznym w Sarzynie do 1970 roku. Za pracę pedagogiczną z wieloma pokoleniami młodzieży otrzymała w 1969 roku "Złoty Krzyż Zasługi".
Generated by GreatFamily 1.1 - FREEWARE