Józef SzczepkowskiMaria RuczchaJan KuczyńskiMaria Krotańska

Alojzy Ignacy SzczepkowskiJózefa Kuczyńska

Jan Szczepkowski

l i n k s
Children with:
Maria Morozowicz Szczepkowska

Siblings:
Kazimierz Piotr Szczepkowski
Michał Szczepkowski
Tomasz Szczepkowski

Children:
Hanna Szczepkowska
Jan Szczepkowski
  • Born: 8 Mar 1878, Stanisławów
  • Married 18 May 1913, Kraków, to Maria Morozowicz Szczepkowska
  • Died: 17 Feb 1964, Zmarł w Milanówku pod Warszawą, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Alei Zasłużonych.

    W wieku 14 lat , w latach 1892-1896 uczył się w Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, następnie w latach 1896-1900 studiował rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Alfreda Dauna, Konstantego Laszczki oraz rysunek i malarstwo u Jacka Malczewskiego. W 1904 roku, przy poparciu Wyspiańskiego i Stanisławskiego otrzymał prestiżowe stypendium Czartoryskich na roczny pobyt w Paryżu, gdzie przebywał już na własny koszt, z przerwami, do roku 1907.
    W 1914 r. artysta powołany do czynnej służby wojskowej. Jako porucznik pospolitego ruszenia uczestniczył w walkach frontowych do maja 1915 r., kiedy to został ciężko ranny Kraśnikiem. Po rekonwalescencji uznany za niezdolnego do służby liniowej, awansowany do stopnia porucznika i skierowany do Oddziału Grobów Wojennych figuruje jako Johann Ritter von Szczepkowski. Kierownik artystyczny Okręgu - "Łużna" od l lipca 1917 r., przez miesiąc (od l grudnia 1915 r. do 3 stycznia 1916 r.) również jako komendant.
    J. Szczepkowski wyniósł z frontu odznaczenia bojowe: "Ver Dienst" z mieczami, "Militarverdienstkreuz II kl." oraz order "Carlous Imp. et Rex".
    W kadrze Oddziału Grobów Wojennych zaliczony do grupy architektów, w rzeczywistości był rzeźbiarzem.
    Na początku lat dwudziestych Szczepkowski przeniósł się do Warszawy, gdzie skupiało się ówczesne centrum kulturalne kraju. W 1921 roku podjął pracę pedagogiczną w nowopowstałej Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych przy ulicy Myśliwieckiej w Warszawie, gdzie następnie od roku 1923 do wybuchu II wojny światowej piastował stanowisko dyrektora placówki. Udział Polski w Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu w 1925 roku, był wielkim, osobistym sukcesem Jana Szczepkowskiego. Wystawiona przez niego, w dziale polskim w Galerii Inwalidów, kapliczka Bożego Narodzenia, została wyróżniona Grand Prix a jej rewelacyjny, snycerski ołtarz zakupił natychmiast rząd francuski, uprzedzając tym samym podobne starania króla szwedzkiego. Ołtarz ten znajduje się obecnie w kościele w Bourges a jego replika w Muzeum Narodowym w Warszawie. Sam autor uhonorowany został przyznaniem mu Legii Honorowej.
    Do najwybitniejszych dzieł z tego okresu należą: płaskorzeźby na fasadzie Banku Gospodarki Krajowej (1927-1928) oraz na elewacji gmachu Sejmu RP w Warszawie (1927-1928) i zniszczony w 1939 roku fryz dla Teatru Ateneum (1929). W roku 1936 zrealizował pomniki Stanisława Moniuszki i Wojciecha Bogusławskiego na placu Teatralnym, który po zniszczeniu przez Niemców w roku 1944, został zrekonstruowany i ponownie odsłoniety w 1965. Artysta zdejmował też maskę pośmiertną Józefa Piłsudskiego i rozpoczął prace nad projektem sarkofagu, które do września 1939 roku nie zostały zakończone. Po II wojnie światowej brał udział w rekonstrukcji zabytków warszawskich (m.in. pomnika Adama Mickiewicza przy Krakowskim Przedmieściu).
    Henryk Jordan zamówił popiersia 42 wybitnych Polaków - poetów, pisarzy, uczonych, bohaterów, artystów, które wykonał Jan Szczepkowski - i kazał ustawić wzdłuż głównych alei Krakowskiego Parku Jordana.
    W latach pięćdziesiątych wykonał projekty zespołu płaskorzeźb dla Huty "Warszawa" oraz gmachu Ministerstwa Energetyki (płaskorzeźby przedstawiające cztery żywioły: Wodę, Ogień, Powietrze i Ziemię).
    Ostatnie lata swego życia artysta spędził w Milanówku, w willi "Kaprys" (ul. Krasińskiego 25) do dziś zamieszkałej przez rodzinę Szczepkowskich i Morozowiczów. Przy stole w jadalni zasiadało wielu wybitnych ludzi: pani Marszałkowa, Anna Żeromska, Wieniawa-Długoszowski, generał Sosnkowski, Reymontowie, Witkacy, Osterwa.
    W willi mieści się prywatne muzeum, w którym znajduje się m. in. jedno z wybitnych dzieł artysty - ołtarz rzeźbiony w sosnowym drewnie dla jednego z kościołów szwajcarskich (wykonany tuż przed wojną pozostał w kraju).
    Zmarł w sędziwym wieku 86 lat i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Alei Zasłużonych.

  • Generated by GreatFamily 1.1 - FREEWARE